Monday, September 29, 2025

 అంతస్థులు ఎన్ని ఉన్నా,

 ఆఖరిస్నానం ఆరుబయటే !

 కొడుకు పెళ్ళిలో కట్నం తీసుకునేప్పుడు  

కావాలని  కప్పిపెట్టిన కమ్యూనిస్టు భావజాలం …,

అమ్మానాన్నలకు ఆబ్దికాలు పెట్టాల్సినప్పుడు మాత్రం ..

అభ్యుదయం  పేరు వాడి అక్కర్లేదంటుంది.


#అవకాశవాదం

 వరకట్న దురాచారాన్ని గురించి నినాదాలు చెయ్యాలంటే

కొడుకు పెళ్ళప్పుడే చెయ్యాలి.

కూతురు పెళ్ళి దాకా ఆగక్కర్లేదు.


ఉమ్మడి కుటుంబ ఉదాత్తత గురించి ఉపన్యాసాలు ఇవ్వాలంటే 

కూతుర్ని కాపురానికి పంపినప్పుడే ఇవ్వాలి,

కోడలు వచ్చేదాక ఆగకూడదు.

 అర విరిసిన ఏకాంతంలో...

అల్లుకున్న కౌగిలిలో...

మాటల మల్లెలు జల్లుతూ

మనసుల మమతలు పంచాలని నేనూ....

మౌనపు తెరలు పరుస్తూ

సాంగత్యపు మధువులు జుఱ్ఱాలని నువ్వూ...

ఎన్ని  ఆషాడాలు  దాటినా...

ఎన్నెన్ని వసంతాలు గడచినా...

పోటీ పడుతూనే ఉంటాము.

కాల్ కి సమాధానం రాకపోతే..
కారణమేమిటా అని కంగారు పడి...
''అదేంట'ని అలకలు పూనే  స్థితి నుండి,
కాల్ డిక్లైన్ చేసినా చాలు,  
"బిజీగా ఉన్నావని అర్ఢం చేసుకుని,
సేఫ్ గా ఉన్నావని సంబరపడి పోతా...."
అనే  స్థాయికి చేరిన ..
మా అనురాగాన్విత పరిణయ ప్రయాణానికి
మరో శరత్తు సరిగూడిన శుభ తరుణాన...
అందరి ఆశీస్సులు ఆకాంక్షిస్తూ 🙏

వివాహాస్పదం

 

                వివాహాస్పదం


కొత్త సంవత్సరంలో అప్పుడే జనవరి నెల అయిపోయి ఫిబ్రవరి నెల వచ్చేసింది । మనకంటే అప్పుడే వచ్చేసింది అనిపిస్తుంది గాని కొంతమందికి మాత్రం జనవరి నెల అంతా క్షణమొక యుగంగా గడిచి కానీ ఫిబ్రవరి నెల వచ్చి ఉండదు। వంద శకాల పెట్టున ఉన్న జనవరి నెలని దాటి ఎప్పుడెప్పుడు ఫిబ్రవరి లోకి దూకుతామా అని ఎదురు చూసి ఉంటారు ।

 ఎందుకంటారా ? 

మరి ఫిబ్రవరి అంటే ఏంటి? మాఘమాసపు సమయం ! మాఘమాసం అంటే పెళ్లిళ్ల నెల। అందుకే కొన్ని నెలల ముందు పెళ్లి కుదిరి, మాఘమాసంలో పెళ్లి ముహూర్తం నిశ్చయం అయి, అప్పటినుండి 'మాఘమాసం ఎప్పుడొస్తుందో' అని పాడుకుంటూ ఎదురుచూస్తూ ఉంటారు కొందరు పసిమొగ్గలు!

కానీ మాఘమాసంలోనే కాదు ఏ మాసంలో ముహూర్తం కుదిరినా ఆరోజు జరిగేది కేవలం పరిణయాలు, పరాగసంపర్కాలు కాదనీ కొన్ని పరమాణు విస్ఫోటనాలు అనీ ఆ మొగ్గలు ఊహించవు ।


పెళ్లికుదిరిన మరుక్షణం నుంచీ కాబోయే వధూవరులిద్దరూ పెళ్లిరోజు గురించి ఎన్నో కలలు కంటూ ,

పెళ్ళిలో బాగా కనబడాలనీ,పెళ్లి ఫోటోలలో ,వీడియోలలో అందంగా పడాలని తెగ పాట్లు పడుతుంటారు। 

 ఆ పెళ్లి ఫోటోలు, వీడియోలు చూసుకుంటూ, జీవితాంతం తమ పెళ్లి తాలూకు మధుర అనుభూతులని నెమరువేసుకుని ఆస్వాదించాలని ఆరాటపడతారు ఆ పిచ్చిమొహాలు ।  


అమ్మాయిలు గోళ్ళనీ అబ్బాయిలు జుట్లనీ బాగా పెంచుకుని, కోరినట్లు షేప్ చేయించుకుని ముస్తాబై మురిసిపోతుంటారు।

ఇంతా చేస్తే ఆ పెళ్ళిలో జరిగేదేమిటి? మగా ఆడా పెళ్ళివాళ్ళ మధ్య గోళ్ళరక్కులాటల, జుట్ల పీకులాటల స్థాయిలో వాదులాటలు, పోట్లాటలు, కొండొకచో కాట్లాటలూనూ!!! 


ఈ గొడవలతో మగపెళ్లివారు ఆడపెళ్ళివారిని నిర్లక్ష్య ,నిర్లిప్త, నిరాసక్త జీవులని తిట్టి పోయడమూ , ఆడపెళ్ళివారు మగపెళ్ళివారిని , నిర్దాక్షిణ్య , నిర్దయ , నిరంకుశ పిశాచులని ఆడిపోసుకోవడమూ సదరు నిర్భాగ్య వధూవరుల ముందే జరుగుతాయి।


ఇంతా జరిగేసరికి ఆ నవదంపతులకి ఇన్నాల్టి విరాహమూ వైరాగ్యంగా మారడం ఖాయం!


ఏ పెళ్లికోసమైతే మధురోహలతో ఎదురు చూసారో...

 ఆ పెళ్లి రోజు ఒక మధుర స్మృతిగా మారకపోగా ఆ మధురోహలన్నియు మాడి మసిబారిపోయి ,..

 ముందు ముందు ఆ పెళ్లిరోజు గుర్తొస్తేనే మెదడులో ముళ్ళు గుచ్చుకున్నంత విలవిలలాడుతారు।

ఆ రోజు మీ పిన్ని అలా అంది అంటే మీ మామయ్య అలా చేసాడు అంటూ ఒకరిపై ఒకరు మండిపడుతుంటారు ।


 మీకో విషయం చెప్పనా।। 

చాలారోజుల తర్వాత నా బాల్య స్నేహితురాలి ఇంటికి వెళ్ళాము మొన్నీమధ్య। ముఖ్యమైన కబుర్లన్నీ అయ్యి , భోజనాలు ముగిశాక "నీ పెళ్లి వీడియో చూద్దాం పెట్టు "

అని అడిగా,...అప్పట్లో నేనెలా వుండేదాన్నో ఆ వీడియోలో చూసుకుని ఆగతవైభవానికి మురిసిపోదామన్న ఆశ కూడా రేకెత్తడంతో!! అంతే! నేనామాట అనగానే నా స్నేహితురాలు ఆకస్మిక మౌనవ్రతం స్వీకరించింది। వాళ్ళాయన మాత్రం ఖంగారుగా "ఆబ్బె ! ఇప్పుడీ ఆనంద సమయంలో ఆ హారర్ ఫిలిం చూడడం ఎందుకండీ? హాయిగా వేరే ఏదైనా సినిమా చూద్దాం" అనేశాడు। పైకి అనలేదు కానీ నాస్నేహితురాలు కూడా కళ్ళతో అదే భావాన్ని పలికించి, మౌనవ్రతం విరమించింది।

 ఆపెళ్లిక్యాసెట్, ఆల్బమ్ల వల్ల తామిద్దరి మధ్య ఎన్ని పానిపట్టు యుద్దాలు జరిగాయో తాము లెక్క కూడాపెట్టలేక పోయామని, చివరికి ఆ క్యాసెట్, ఫోటోలు చూసి తమ మనసులనీ, బంధాన్నీ చెడగొట్టుకోకూడదని ఒప్పందం చేసుకుని.., తమపెళ్లి వీడియో మరియు ఫోటో ఆల్బంల ప్రదర్శనని ఇంట్లో నిషేధించామనీ నాఫ్రెండ్ తర్వాత నాకు రహస్యంగా చెప్పింది।


నిజం ! ....

నాకుచాలా బాధ కలిగింది। ఆపెళ్ళికి ముందుకొన్ని నెలలనుండీ వాళ్ళు ఆరోజుని జీవితకాలపు తీయని జ్ఞ్యాపకంగా మలచుకోవడానికి వాళ్ళు పడ్డ తాపత్రయంనాకుతెలుసు। కేశ-చర్మ సౌందర్యజాగ్రత్తలు,। ।పెళ్లిబట్టలు, నగలు, నుండి శుభలేఖ , కల్యాణ మంటపం డెకొరేషన్ వరకూ ఇద్దరు చర్చించుకుని మరీ, ఎన్నెన్నో కలలతో ఆపెళ్లిరోజుకోసం ఎదురుచూసారు। 


అలాఅనిఇప్పుడు వాళ్లిద్దరూ అన్యోన్యంగా లేరని కాదు , వాళ్ళిద్దరి మధ్యఎంత ప్రేమ ఉన్నా , వారి బంధానికి ముడివేసిన పెళ్ళినీ, ఆరోజునీ తలచుకుంటే మాత్రం హడలిపోతున్నారు।

ఆ పెళ్లితంతు తమమధ్య పెట్టిన తంపులనీ, పెళ్లి తర్వాత ఆ తతంగం గుర్తొచ్చినప్పుడల్లా తగవులుపడి తాము తగలేసుకున్న విలువైన సమయాన్నీ గుర్తు తెచ్చుకుని తల్లడిల్లిపోతున్నారు।


వాళ్ళే కాదు, చాలా మంది జంటల పరిస్థితి ఇంతే!!


అసలు పెళ్లిళ్లలో ఈ గొడవలు ఏమిటి ? ఎక్కడ , ఎందుకు మొదలౌతాయి? వాటికి బాధ్యులు ఎవరు? నివారణ చర్యలు ఏమిటి? అవి ఎలా చేపట్టాలి లాంటి వాటి గురించి చర్చించి రచించడం మొదలు పెడితే అది రాజ్యాంగం అంత పెద్ద పుస్తకం అవుతుంది। 

 

అసలు మగపెళ్లివారు పెళ్లి బస్సో కారో దిగడం దగ్గరే పెళ్లిగొడవలకి శ్రీకారం చుట్టబడుతుంది।


ఆర్టీసీ బస్సులు, ట్రైన్ల టైమింగ్ లకి సంబంధించి ఒక రూల్ ఉందని నేను విన్నా, అదేంటంటే।। ఆ బస్సులు ,ట్రైన్ లు అవసరమైతే ఒక గంట లేట్గా అయినా రావచ్చు కానీ ఒక్క నిమిషం కూడా ముందు రాకూడదని।

నా ఉద్దేశ్యం ప్రకారం ఆ రూల్ పెట్టాల్సింది పెళ్లి బస్సులకు ।।।। 

మామూలు బస్సులు ముందొచ్చిపోయి ఎక్కాల్సిన వాళ్ళు ఆ బస్సు మిస్ అయితే కొంపలు తగులబడే ప్రమాదాలు జరిగే అవకాశం 1% మించి ఉండకపోవచ్చు కానీ మగపెళ్లివారి బస్సులు అనుకున్న టైంకి ముందో అనుకోలేనంత ఆలస్యంగానో వస్తే మాత్రం ఆ వధూవరుల జీవితాలు తగులబడే అవకాశం 100 % ఉంటుంది। ఉదాహరణకు మగపెళ్లివారు ఫలానా టైమ్కి వాళ్ళ ఊర్లో బయలు దేరి , ఫలానా టైంకి వస్తాం అని చెప్పారనుకోండి। వాళ్ళు చెప్పినదాని ప్రకారమే కదా ఆడపెళ్ళివాళ్ళు స్వాగత సన్నాహాలు చేసుకునేది।కానీ మగపెళ్లివారు ఏవో కారణాలవల్ల ఆ డిపార్చర్ & అరైవల్ టైంలని మార్చేసి ఆ ఏకపక్ష నిర్ణయం గురించి ఆడపెళ్ళివారికి కనీసం సమాచారం అందించకుండా ఊహించిన సమయానికి ముందుగానే అనూహ్యంగా వచ్చారనుకోండి।


ఆ సమయానికి కన్యాదాత పెళ్లి పనులకోసం ఏ మార్కెట్ కో వెళ్ళుంటాడు। మేనమామ ఇంకేదో పనితో హడావిడి పడుతుంటాడు। అన్నగారు మరో పనిలో ఎక్కడో ఉండుంటాడు। పెళ్లి బస్సు వచ్చేప్పటికి రమ్మన్న సన్నాయి, బ్యాండ్ మేళం వాళ్ళు ఇంకా టైం ఉందని ఇంటి దగ్గరే హాయిగా తమ వాయిద్యాలని 'పిప్పీ' అంటూ సరి చేసుకుంటుంటారు. అదే టైమ్ కి 'పిప్పీ' అంటూ పెళ్ళి బస్సు వచ్చి ఆగుతుంది. 

ఇంకేముంది, ఆదిలోనే హంసపాదు. 

మగపెళ్లివారిని ఆహ్వానించడానికి వియ్యాలవారిలో ముఖ్యులు ఎవరూ రాలేదు, అనామకులనెవరినో పంపారు అంటూ.....

అసలే తమని పెళ్ళి బస్సు నుండి సవినయంగా ఆహ్వానించుటా, విడిది గృహమునకు తొడ్కొనిపోవుట ఇత్యాది స్వాగత సన్నాహాల మీద మగపెళ్లివారికి ఉండే ఎక్స్పెక్టేషన్స్ ఉంటాయి చూశారూ...

భారతరత్న సాధించిన వాళ్ళు ఆ పురస్కారం అందుకోవడానికి ఢిల్లీ వెళ్లినప్పుడు కూడా తమకి అంత చేటు స్వాగతం కావాలని కోరుకోరు.

ఏ అమెరికన్ ప్రెసిడెంటో , ఆయన కూతురో వస్తే మన ప్రభుత్వం చేసే ఏర్పాట్లు, మన వెఱ్ఱి జనాలు చూపించే ఆత్రం, 'మీ రాకతో మా జన్మ ధన్యం అన్న భావన ' ఇవన్నీ కలగలిపపిన భావ & క్రియా ప్రకటన ఆడపెళ్ళివారిలో తమ ఆగమనం పట్ల వ్యక్తం అవ్వాలని ఆకాంక్షిస్తూ ఉంటారు మగపెళ్ళి వారు.

"మన వాడేమైనా శివధనస్సు విరిచాడా? , మత్స్య యంత్రం కొట్టాడా?, వాళ్ళంతా అంతేసి సంభ్రమాశ్చర్యాలు కురిపించడానికీ? మామూలుగా సమీకరణ పూర్వకంగా జరుగుతున్న పెళ్లేగా" అన్న ఆలోచన మగపెళ్ళివారికి ఉండదు.

దానికి తగ్గట్టుగా మగపెళ్లివారి బంధువులలో కొంతమంది ఇలాంటి వాటి కోసమే ఎదురుచూస్తూ ఎప్పుడెప్పుడు తొలి నిప్పురవ్వ విసిరి పెళ్ళిగొడవల కార్యక్రమానికి దీప ప్రజ్వలననం చేద్దామా అని ఎదురు చూస్తుంటారు.అంతే... మగపెళ్ళివారు అంటే ఆ మాత్రం గౌరవం లేదు ఆడపెళ్ళివారికి, సరిగా స్వాగతం కూడా చెప్పలేదు అని గొడవ మొదలౌతుంది.

ఇహ గొడవల అగ్నికి ఆజ్యం అందించే అత్తయ్యలు, అక్కయ్యలు,.... పెట్రోల్ పోసే పిన్నులూ పెదనన్నలూ ...ఆ అఖండ జ్వాల ఆరకుండా ఎగదోసే బామ్మలు, బాబాయిలూ ఉండనే ఉంటారు.

 అంతే... ఇక మగపెళ్ళివారు పెళ్ళి మూడ్లో నుంచి పేలుళ్ళ మోడ్లోకి వెళ్ళిపోతారు. 

.

ఇక ఆడపెళ్ళివారు చేసిన మిగతా ఏర్పాట్లు, వారిచ్చిన & ఇవ్వబోయే కానుకలు ఏవీ కనబడవు వారి కళ్ళకి.


పెళ్ళంతా హండ్రెడ్ వాలా, తౌజన్డ్ వాలా లాగా ... కాదు కాదు కరోడ్ వాలాలాగ ఆగకుండా పేలుతుంటారు.

అందువల్ల మనమందరం ప్రభుత్వానికి ఒక విజ్ఞప్తి చెయ్యాలి.ఈ మగపెళ్లివారు తరలి వెళ్లే బస్లూ కార్లూ తదితర వాహనాల కోసం ప్రత్యేక తనిఖీ సిబ్బందిని చెక్పోస్ట్లు , టోల్ గేట్ల దగ్గర నియమించాలి. ఈ మగ పెళ్ళివారు తాము బయలుదేరిన సమయాన్ని ఆడపెళ్ళివారికి సరిగ్గా చెప్పరా, లేదా? ముందు/ వెనుక అయితే ఆ విషయం ఆడపెళ్ళివారికి తెలియ చేశారా ..? అన్న విషయాన్ని రూఢీ చేసుకున్న తర్వాతే ఆ సిబ్బంది మగపెళ్ళివారిని అనుమతించాలి. తద్వారా వివాహ వేడుకలకు పోయె బస్ విస్ఫోటక పదార్థాల తరలింపు బస్గా మారే ప్రమాదాన్ని అరికట్టి, ఆ వధూవరుల జీవితాలని ఆదుకోవాలి.


అయ్యిందా.... 

ఇక పెళ్ళి బస్సు వచ్చి ఆగాక అందులోనుండి, దాని వెనక ఇతర రవాణా సదుపాయాలను వినియోగించుకుని మొత్తం ఎంత మంది మగపెళ్లివారి తరపున పెళ్లికి వేంచేస్తారు అన్నది ఓ పెద్ద విషయం.

ముందుగా మాట్లాడుకున్నప్పుడే మగపెళ్ళివారు , మా తరపున ఇంతమందిమీ పెళ్లికి వస్తాము అని చెప్పడం, ఆ సంఖ్యకు అనుగుణంగా ఆడపెళ్లివారు విడిది, వంటల ఏర్పాట్లు చేసుకోవటం జరుగుతుంది. ఆ సంఖ్య ఓ పదో ,ఇరవయ్యో, నలభయ్యో అటూ ఇటూ అయితే పర్వాలేదు కానీ వందల్లోకి దూకితే మాత్రం చాలా కష్టం. అక్కడ విషయం ఎక్కువ మందికి పెడితే ఎక్కువ ఖర్చు అవుతుంది అని కాదు, పెళ్ళి ఏర్పాట్లకు కుదుర్చుకున్న వంటవాళ్లు, వాళ్ళ హెల్పర్ల స్థాయినుంచి విడిది, పెళ్ళిమంటపాల సైజుల వరకూ ముందనుకున్న సం ఖ్యే దిక్సూచి కావడంతో ఈ అనూహ్య అధిక సంఖ్య పెళ్ళి అంతటినీ అతలాకుతలం చేసేస్తుంది.


ఒకానొక పెళ్ళిలో ఏమయ్యిందట అంటే...

పెళ్లికి రెండు నెలల ముందే తమ తరపున ఎంత మంది వస్తారో పెళ్ళికొడుకు తండ్రి చెప్పడంతో తమతరపున చుట్టాల సంఖ్యని కూడా కలుపుకుని ఆ సంఖ్యలకు అనుగుణంగా పెళ్ళి ఏర్పాట్లు అన్నీ చేసుకున్నారు ఆడపెళ్ళివారు.

అయితే ... భర్త తో కలిసి ఒక సంస్థ ద్వారా పల్లెటూళ్లలో సేవా కార్యక్రమాలను జీవన ' వ్యాపారంగా ' మలుచుకున్న పెళ్ళికొడుకు సోదరీమణికి పెళ్లికి 15 రోజుల ముందు ఓ అద్భతమైన ఆలోచన వచ్చింది.

"తామెలాగో ఆ సంస్థలో ఉన్నత పదవికోసం ఇతరులతో పోటీలో వెనక పడివున్నారు. తమ్ముడి పెళ్ళి అనే ఈ అవకాశాన్ని వాడుకుని ఊరిలో వారందరినీ పెళ్లికి తీసుకెళ్ళితే పెళ్ళి జరిగే ఊరెలాగో ప్రఖ్యాత టూరిస్ట్ స్పాట్ కనుక అన్దరినీ ఆ ఊరు చూపించి మచ్చిక చేసుకుంటే తాము సంస్థా పరంగానే కాక రెప్రొడ్డున రాజకీయంగానూ ఉపకరిస్తుంద "ని ప్రణాళిక వేసింది.

అంతే.. తను స్పెషల్ గా శుభలేఖలు ప్రింట్ చేయించి మరీ ఊరంతా, పంచి ఊరు ఊరందరినీ ఆహ్వానించింది. టికెట్ల కోసం ఆ సేవాసంస్థ ఏ సేవా కార్యక్రమానికై కేటాయించిన నిధులు నొక్కేశారో లేక ఏ రైల్వే రాయితీ పథకాన్ని దుర్వినియోగం చేశారో కానీ కంపార్ట్మెంట్ల లెక్కన జనాలని నింపి పెళ్లికి తోలుకొచ్చింది ఆ మహాతల్లి. ఈ విషయం ఆడపెళ్ళివారికి కాదు కదా చివరికి తన తండ్రి, తమ్ముడికి కూడా తెలియనియ్యలేదు.. తల్లికి తెలిసినా కూతురు చేసే ప్రతీ తప్పునీ 'అరగిద్ద లో గిద్ద వేసి దాచే' ఆ తల్లీ చివరి క్షణం వరకూ వందలమందిని తన కూతురు తీసుకొచ్చే విషయం బయటకు పొక్కనీలేదు. తనలాంటి మరో ఆడపిల్ల, ఆమెని కన్నవారిని కష్ట పెట్టేందుకు ఏమాత్రం వెనుకాడకుండా "మనకెందుకు, ఆడపెళ్ళి వాళ్ళు వాళ్ళ చావు వాళ్ళు చస్తారని " నిస్సిగ్గుగా అనుకున్నారు ఆ సంఘసేవకురాలూ, ఆమెను తీర్చి దిద్దిన తల్లీనూ...


అంతమంది, అనుకన్నదానికన్నా వందల సంఖ్యలో అధికంగా పెళ్ళివారు వచ్చేటప్పటికి పాపం ఆ ఆడపెళ్లివారికి మూర్ఛ వచ్చినంత పనైంది. లెక్క ప్రకారం ఏర్పాటు చేసుకున్న విడిది గదులు సరిపోనంతమందీ... కళ్యాణ మంటపం పట్టనంతమందీ, వంటవాళ్లూ " "ఇంతమందికా! , మేము వండలేము, పో" మ్మనేంతమందీ.... జనాన్ని తెచ్చారాయే మగపెళ్లివారు!!!!

 ఆ పెళ్లిళ్ల సీజన్లో , అదీ అసంఖ్యాక పెళ్లిళ్లు జరుగుతున్న ఆరోజు, అప్పటికప్పుడు కావాలంటే అంతమందికి వండేన్డుకు సరిపడా , గాస్ సిలిండర్లు, పాల పాకెట్స్, వంటవాళ్ళు, వాళ్ళ సహాయకులు దొరక్క నానా ఇబ్బంది పడి , ఆడపెళ్ళివాళ్ళలోని మగ వాళ్ళంతా రోడ్ల మీద వాటికోసం తిరుగుతూనే ఉన్నారు.

ఆడవాళ్లేమో కనీసం మంచి చీరలైనా కట్టుకోకుండా వంటహాల్ లో పడి కూరలుకొయ్యటం, చపాతీలు వత్తటం లాంటి వంట పనులు చేస్తూ ఉన్నారు. 

ఇంతా చేస్తే.. 'అవ్వ వడికిన నూలు తాత మొలతాడుకి సరిపోయింది' అని మగపెళ్లివారి తెచ్చిన ఆ విచిత్ర 'బంధువులు కాని బంధువులు' అంతా... చేసిన స్వీట్లు అన్నీ వంటగది దగ్గరకి వచ్చి మరీ పార్సెల్ లు కట్టిన్చుకుని తీసుకుపోయారు.  


 అసలు అన్నిటికన్నా హైలైట్ అంటే ఏమిటంటే..... తమ్ముడి పెళ్ళికి ఇంతమందిని తాను తీసుకొచ్చినందుకు తనకు ఎంతో ఖర్చయిన కారణం చూపుతూ దానికి పరిహారం పేరుతో పెళ్ళిలో పెళ్ళికొడుకుకీ పెళ్లికూతురుకీ వచ్చిన విలువైన బహుమతులను తరలించుకుపోయింది ఆ ఆడపడుచు.


ఇంత జరిగినా, ఈనాటికీ ఆ అత్తగారు పెళ్ళిలో ఏవేవో చిన్నచిన్న లోపాలు జరిగాయని కోడల్ని, ఆమె పుట్టింటి వారిని ఆడిపోసుకుంటూ ఉంటుంది, ఆ ఆడపడుచు తల్లిని ఎగదోస్తూంటుంది.


 అత్తగార్లకీ , ఆడపడుచులకీ వ్యతిరేకంగా ఉన్న సామెతలు అన్నీ ఇలాంటి వారిని చూసే పుట్టాయనిపిస్తుంది.


అందువల్ల ఈ మగపెళ్ళివారు తరలించుకు వచ్చే జనసంఖ్య మీద కూడా నియంత్రణ విధించేందుకు ప్రభుత్వం ఒక విభాగాన్ని నియమిస్తే బాగుంటుంది అనిపిస్తోంది.


ఇక పెళ్ళి గొడవల్లో ముఖ్య పాత్ర వహించేది. భోజనాల తంతు!!!

ఎందుకంటే, పెళ్లికి వచ్చే ప్రతివారూ తాము వధూవరులను ఆశీర్వదించటానికి వచ్చామన్న విషయం మర్చిపోయి, తామేదో వంటల పోటీకి జడ్జిగా ఆహ్వానింపబడ్డామన్న భ్రమలో ఉంటారనిపిస్తుంది. మగపెళ్ళివారి బంధువుల గురించి ప్రత్యేకంగా చెప్పక్కర్లేదు. వాళ్లు ఎవరికీ ఆ వంటలు నచ్చవు. అది వంట బాగోకపోవడం వల్ల కాదు, "తాము వండుకునే విధానానికి కొంచెం విభిన్నంగా ఉండడం వల్ల, " అన్న విషయం వారెవరికీ అర్థం కాదు. ఇంట్లో ఒక తల్లి దగ్గరే వంట నేర్చుకున్న ఇద్దరు అక్కాచెల్లెళ్లు ఒకే కూర వండితేనే రెండు వేర్వేరు రుచులు వస్తాయి కదా! అలాంటప్పుడు ఊళ్లు, జిల్లాలు, ఒక్కోసారి రాష్ట్రాలు దాటి జరిగే పెళ్ళిళ్ళలో మనం గుత్తొంకాయలో కూరే పొడిలోనిపాళ్లు, ఆడపెళ్లివారి వంటవాళ్ళ పాళ్ళతో సమానంగా ఉండలేదని, అదేదో ఆడపెళ్ళివారు తమకి ఏరికోరి చేసిన అవమానంగా భావించి అఘాయిత్యంగా గొడవ చేస్తే ఎలా? అంతంత ఖర్చు చేసి పెళ్ళి చేసే వధువు తల్లిదడ్రులు తమ కుమార్తె వివాహంలో భోజనాలు బాగున్నాయని అందరూ మెచ్చుకోవాలని కోరుకుంటారు, తమకు తెలిసిన మంచి వంటవాళ్ల చేతనే వంట చేయిస్తారు కానీ వంటలు పాడు చేయమని తమంత తాముగా వంటవాళ్లకు పురమాయించరుగా??

మనం ఏదైనా విహార యాత్రలకో తీర్థ యాత్రలకో వెళ్ళినప్పుడు ఆ ఊరంతటికీ పేరుపొందిన హోటల్ కి వెళ్ళినా రుచుల తేడా వల్ల మనకు అక్కడి భోజనం మనకి నచ్చదు . అప్పుడు మనం ఆ భోజనం గురించే ఆలోచిస్తూ బుఱ్ఱ పాడుచేసుకుని, సాటివారితో గొడవ పెట్టుకుంటూ, యాత్ర అంతా పాడుచేసుకోము కదా? చూడ వచ్చిన విహార స్థలం మీదనో పుణ్యక్షేత్రం మీదనో మనసు లగ్నం చేసి, వాటికోసం ఈ భోజనపు ఇబ్బందిని పక్కన పెట్టేసి అడ్జస్ట్ అవుతాం కదా.. మరి అదే వివేకం మగపెళ్లివారమై పెళ్ళికి పోయినప్పుడు పెళ్ళి భోజనాల దగ్గర ఎందుకు చూపించము? మహా అయితే 4 పూటల భోజనం. సర్దుకు పోయి హుందాగా ప్రవర్తిస్తే....  

4 పూటల మన సర్డుకుపోయే స్వభావం,

 40 ఏళ్లు కోడలితో సత్సంబంధాలకు పునాది.


ఇక పెళ్ళిళ్ళలో జరిగే అన్ని రకాల గొడవలకూ కారణ భూతమై నిలిచేవి.... పాతకక్షలు. కక్షలు అంటే ఫ్యాక్షన్ సినిమాలలో చూపినట్లు కొడవళ్ళు, గొడ్డళ్ళలాంటి కక్షలే అనుకోవక్కర్లేదు. 

ఇవి ఇంకో రకం.... 

అవి పెళ్ళివారు, వారి బంధువుల

మధ్య లో ఉండే అంతర్గత కక్షలు.


అప్పుడెప్పుడో ప్రస్తుత పెళ్ళి కొడుకు అమ్మో, అక్కో, బామ్మో... వాళ్ళ బంధువుల పెళ్ళికి వెళ్ళినప్పుడు అక్కడేవో వంకలు పెట్టి, తమ బందువులని ఎగతాళి చేసి, చిన్నబుచ్చి, వచ్చి ఉంటారు. 

సదరు బంధువులు ఆనాటి నుండి వీరిపై ప్రతీకారం తీర్చుకోడానికి పగపట్టిన పాముల్లా ఎదురుచూస్తుంటారు. " అబ్బో! వాళ్లబ్బాయి పెళ్ళి ఇంతకంటే ఘనంగా జరుగుతుందా, అదీ చూద్దాం" అని అనేసుకుని ఉంటారు. అంతర్గతంగా మాత్రం"జరగనివ్వం" అని ఓ మంగమ్మ శపథం చేసుకుని పైకి మాత్రం ఆప్యాయతానురాగాల ప్రదర్శన కొనసాగిస్తుంటారు.

ఎదురు చూసిన ఎన్నాళ్ళకో ప్రస్తుత పెళ్ళికొడుకుకి పెళ్ళిరోజు మూడుతుంది.

అంతే! సదరు బంధువులు కురుక్షేత్ర యుద్ధంలో పద్మవ్యూహంనాటి సైంధవుడులాగా చెలరేగి పోతారు.

ఆ రోజుకు వారివే బలపరాక్రమాలన్నీ మరీ! ఇంకేముంది,!

 ఆడపెళ్ళివారిని అర్జునరహిత పాండవులను చేసి ఆటాడేసుకుంటారు. పెళ్ళిబస్సు దిగి, విడిదిలో చేరినప్పటి నుండీ అప్పగింతలు అయ్యి మళ్ళీ బస్సెక్కే వరకూ ఆడపెళ్ళివారు చేసిన ప్రతీ ఉపచారంలోనూ అపచారాన్ని వెతుకుతూ నానా యాగీ చేస్తుంటారు. ఎప్పుడైనా పెళ్ళికొడుకు తల్లి, తండ్రి, అక్క, అన్న లాంటి ప్రధాన పాత్రధారులకి ఆడపెళ్లివారిపట్ల సద్భావన కలిగి తెల్ల జండా ఊపేయబోయినా సదరు పగబట్టిన మంగమ్మ/ మంగయ్యలు శకుని పాత్రను పోషించి మరీ కళ్యాణమండపం లో కురుక్షేత్రం సీన్ ని పునరుర్థరిస్తారు. తద్వారా ఆ పెళ్ళిలో 'ఎవరికీ సంతోషం కలగగూడద'న్న లక్ష్యాన్ని సాధిస్తారు. పోనీ మిగిలినవారు ఎవరైనా వీరికి మంచి చెప్పి ఊరకుండబెడతారా అంటే నూటికి 99% మంది 'ఇల్లు కాలిపోతోందిరా ఈర్రాజు అంటే నాదేం పోయిందిరా నరసరాజూ' అనే రకమే.

మగపెళ్ళివారిలోనే ఇలాంటి శకునిలు ఉంటారనుకుంటే పొరపాటే..ఈ శకునిత్వం అన్నది సర్వవ్యాప్తిత్వం కలిగినది.

ఆడపెళ్ళివారిలోని పెళ్ళికూతురి దగ్గర బంధువులు అంతా మగపెళ్లివారికీ సేవలు చేస్తూ, వాళ్ళ అలకలు తీరుస్తూ, వాళ్ళతో మాటలు పడుతూ నానా ఆపసోపాలు పడుతుంటే 'ఇదే అదున"ని విజృంభిస్తారు ఆడపెళ్ళివారిలోని శకునిలు(ఆ. పె. శ.లు).


"అబ్బో! మేము ముందే అనుకున్నాము, ఆ జిల్లా వారితో చాలా కష్టం. వాళ్ళ తిండ్లే అలాంటివి, మనం పడలేం.."


"శుభలేఖ చూసినప్పుడే అనుకున్నాము, పోయి పోయి ఆ వంశం వాళ్ళకి ఇస్తున్నారేంటా పిల్లని అని, ఆ ఇంటిపేరు వాళ్ళు చాలా గయ్యాళివాళ్ళు, ఆడవాళ్ళని అయితే అసలు భరించలేము. "


"అయినా ఎవరూ దొరకనట్లు ఈ సంబంధం తెచ్చారేన్టమ్మా పిల్లకు? 'కాకి ముక్కుకు దొండపండు అన్నట్లు'!, అసలు మన అమ్మాయి ముందు వాళ్ళ అబ్బాయి ఏం బాగున్నాడని ఆ మగపెళ్ళివారికి అంత అహంకారం?"

ఇలాంటి మాటలన్నీ అంటుంటారు ఈ 'ఆ.పె.శ.' లు.


తాము అనేది పెళ్ళికూతురి ముందే అనీ, తెల్లవారితే ఆ అమ్మాయి జీవితాంతం కలిసి ఉండవలసిన వారి గురించి తన ముందే ఇలా మాట్లాడితే ఆ అమ్మాయి మనసు విరిగిపోయే ప్రమాదం ఉంది, అని తెలియక కాదు, తెలిసే మాట్లాడతారు.

ఎందుకంటే వీరు కూడా అంతర్గత కక్షల బాచ్కి చెందిన వారే కనుక!!!


సదరు పెళ్ళికూతురికి తమ కొడుకుని కాదని ఈ సంబంధం చేసుకుంటున్నారని కక్ష కట్టిన వారో....

లేదా... 

ఆ పెళ్ళికూతురికి తాము తెచ్చిన సంబంధాన్ని తిరస్కరించారు అని ఈగో హార్ట్ చేసుకున్న వారో...

కాకపోతే...

అసలు తమ సహాయ సహకారాలు, తమతో సంప్రదింపులు అయినా లేకుండా ఇంత మంచి సంబంధం తెచ్చేసుకున్నారని ఓర్వలేని వారో...

లేకపోతే...

తమ కూతుళ్ళ కన్నా ఈ పిల్లకి మంచి సంబంధం వచ్చిందని ఈర్ష్య తో రగిలిపోతున్న వారో.. 

ఏదో ఒకటి... 

అసూయతో పొరుగింటి గుఱ్ఱాన్ని గాడిదనే వాళ్ళే ఈ ఆ.పె.శ సంఘ సభ్యులు.

మొత్తానికి ఏదైతేనేం..

ఈ ఆడపెళ్ళివారి శకునిలు, మగపెళ్ళివారిలోని శకునిలు రగిలించిన చిచ్చులకి వధూవరుల మనసులు దగ్ధమై, ఆశలు భస్మమౌతాయి.

చివరకు హనీమూన్కి వెళ్ళినా... 

ఈ మహానుభావులను తలచుకొని నొచ్చుకునేట్లు చేస్తాయి. కొండకచో ఆ చిచ్చులు రావణకాష్ఠాలలా మండుతూ ఆ వధూవరులు షష్ఠిపూర్తినాడు కూడా పొట్లాడుకునేట్లు చేస్తాయేమో అంటే అతిశయోక్తి కాదు.


"ఉన్న ఖర్మ చాలక ఉపకర్మ ఇంకోట"న్నట్లు, ఈ మధ్య పెళ్ళిళ్ళలో ఉన్న దరిద్రాలు చాలక మరో అపర దారిద్ర్యము మొదలయ్యింది.

కన్యాదాత ఊరికి వెళ్ళి పెళ్ళిచేసుకుని రావలసిన పెళ్ళికొడుకు తల్లిదండ్రులు ఆ పెళ్ళి తమ ఊరిలోనే తమకిష్టమైన చోట జరపాలని ఆడపిల్ల తల్లిదండ్రులకు ఆంక్షలు జారీ చేయడం. 

అదేమంటే తాము ఏదో దేవుడికి మొక్కుకున్నామనో, 

తమ వైపు ముసలివారు అంత దూరం ప్రయాణం చేయలేరనో,

తమ ఊరిలోనే పెళ్ళి జరిగితేనే తమ బంధువులంతా వస్తారనో....

ఏవో దిక్కుమాలిన సాకులు చూపుతారు.


అసలు శాస్త్ర విరుద్ధంగా ఉండే మ్రొక్కులు మ్రొక్కమని ఏ శాస్త్రాలు, ఏ దైవాలు చెప్పాయి వీళ్ళకి?

ఏం? ముసలివారు , ఆడపెళ్లివారిలో మాత్రం ఉండరా?ఆ వంశం ఏమైనా అప్పుడే అంకురించిందా?

తమ బంధువులు అంతా పెళ్లికి రావాలని ఆడపెళ్ళి వారికి మాత్రం ఉండదా?


ఆ కన్యాదాత 'అలో లక్ష్మణా!' అనుకుంటూ అలవాటులేని ఊరు వచ్చి, అన్ని ఏర్పాట్లూ చేసుకుని పెళ్ళి చేయాలి. కట్న కానుకలూ తానే ఇవ్వాలి, పెళ్ళిఖర్చులూ తానే భరించాలి. ఎందుకంటే అది సంప్రదాయం కనుక, 

కానీ తన కుమార్తె పెళ్లి తన స్వంతఊరిలో తనకు అనుకూలంగా ఉన్నచోట, అన్నీ తెలిసినచోట, తనకు సహాయపడే తనవారి మధ్యలో జరుపుకునేందుకు శాస్త్రం ఇచ్చిన హక్కుని మాత్రం వినియోగించుకోవడానికి మగపెళ్లివారి అనుమతి ఉండదు.

మగపెళ్ళివారు మాత్రం 'మా ఇంటికొస్తే ఏమి తెస్తావ్, మీ ఇంటికొస్తే ఏమి పెడతావ్'? అన్న లెక్కన ఉండి, పెళ్ళి తమ ఊళ్ళో జరిపించుకున్నా, తామే అతిథిసత్కారాలు అందుకోవాలని, అందులో లేశమంతైనా లోటు రాకూడదనీ నిర్దేశిస్తూ ఉంటారు.


ఇలాంటి పెళ్ళిళ్ళలో ఆ పెళ్ళికూతురి తల్లితండ్రులు పడే పాట్లు పగవానికి కూడా రాకూడనివి.

ఇవ్వన్నీ కట్నం సరిపోలెదు అని పీటల మీదనుండి పిల్లాడిని తీసుకు పోయే సినిమా సీన్ల పెళ్లిళ్ల గురించో, 

ఈవెంట్ మేనేజర్కే కోట్లల్లో గుమ్మరించగల అంబానీ స్థాయి పెళ్లిళ్ల గురించో కాదు.

అన్నీ అనుకున్నట్లు అందినా , అహంకారాలు వల్ల అనవసరమైన గొడవలు జరిగే మధ్య తరగతి పెళ్లిళ్ల గురించి!!


ఏమైతేనేం?

'ఆవులూ ఆవులూ పొట్లడుకుంటే లేగదూడ ల కాళ్లు విరిగినట్లు'..

తమముందే తనవారూ, తన కాబోయేవారూ తమ పెళ్ళి మూలాన తగవులాడుకుంటుంటే చూసి తల్లడిల్లి పోతారు వధూవరులు. 

ఎన్నాళ్లనుంచో కలలు కన్న పెళ్లిరోజు కలలను కల్లలు చేస్తూ గడిచిపోతుంది వారికి. 

ఆ ఆందోళనలో బితుకు బితుకు మంటూ పెళ్ళి చేసుకుంటుంటే....

పురోహితుడు చెప్పినదంతా యాంత్రికంగా చేస్తుంటారు .....,

ఫోటోగ్రాఫర్లు చెప్పినప్పుడల్లా కృత్రిమంగా నవ్వుతుంటారు.. తప్ప...

సుముహూర్త వేళ జీలకర్ర బెల్లం పెట్టుకుని, ఒకరి కళ్ళలోకి ఒకరు చూసుకునే వేళ ఇరువురి అంతరంగాలలో ఎటువంటి తన్మయత్వమూ ఉండదు.

తాళికట్టే శుభవేళ ఇరువురి తనువులలో ఎటువంటి పులకింతా ఉండదు.

తలంబ్రాలు పోసుకునేవేళ సాటివాళ్లు చెప్పారని ఎగిరెగిరి పోసుకున్నా, ఇరువురి మనసులలో ఎటువంటి తుళ్ళింతా కలుగదు.

మహా అయితే బిందెల్లో ఉంగరాలు తీయమన్నప్పుడు మాత్రం, లోపలున్న కసి అంతా భాగస్వామి చేతులపై నఖ క్షతాలుగా తెలుతుందేమో!!

ఈ విధముగా... 

ఎన్నాళ్ళో ఎదురుచూసిన, మున్ముందు ఎన్నేళ్లో మధుర స్మృతిగా జరుపుకో వలసిన పెళ్ళిరోజు చేదు జ్ఞాపకాలకు చిరునామాగా మిగులుతుంది.


కోటి ఆశలతో వివాహ జీవితం లోకి అడుగు పెట్టే వధూవరుల మనసులలో ఎంతో అలజడి రేపడమే కాక రేపటి వారి వివాహజీవితం మీద కూడా పెను ప్రభావం చూపుతుంది ఈ పెళ్ళితంతు.


తనవారిని, తననీ అన్నన్ని మాటలని, పెళ్ళిలో అంతంత గొడవలు చేసిన అత్తింటి వారి మీద ఏహ్యభావంతోనే అత్తింట కాలిడుతుంది నవ వధువు.


'కరవమంటే కప్పకి కోపం, విడవమంటే పాముకి కోపం' అనే పరిస్థితిలో ఇరుక్కుపోయి, కోరి చేసుకున్న భార్యను ఓదార్చాలో, కనిపెంచిన వారికి సర్దిచెప్పాలో తెలియక, 'అడకత్తెరలో పొకచెక్కలా' నలిగిపోతుంటారుడు నవ వరుడు.


తత్ఫలితంగా...


ఎంతో ఆనందంగా సాగాల్సిన వారి వివాహజీవితపు తొలిరోజు లు వివాదాస్పదంగా విచారభరితంగా తయారవుతాయి.


అప్పటికీ శాంతించని కొందరు అత్తామామలు, ఆడపడుచులూ , మ.పె.శకునిలు,.. పెళ్ళి ఫోటోలు, వీడియోలు వచ్చాక అవి చూసేటప్పుడు కూడా ఆ కొత్తపెళ్ళికూతుర్ని పద్మవ్యూహంలో అభిమన్యుడినిలా ఒంటరిని చేసి, చుట్టుముట్టి, మాటల ఈటెలుతో కుళ్ళబొడుస్తారు. 

ఆ దెబ్బతో వాళ్ళకి తమ పెళ్ళి ఫొటోలూ , వీడియోలూ చూసుకోవాలి అన్నా పెళ్ళినాటి ముచ్చట్లు తలుచుకోవాలన్నా భయంతో ఝడుపు జ్వరం పట్టుకుంటుంది.


కనుక,

రాబోయే కాలంలో కాబోయే పెళ్లిపెద్దల్లారా!!

అనవసరపు అహంకారాలతో పిల్లల జీవితాలలో ఆరని చిచ్చులు రాజేయకండి. 


ఆడపడుచుల్లారా!!

కొత్త కోడలు వచ్చినంత మాత్రాన మీ పుట్టింట్లో మీ స్థానం ఎక్కడికీ పోదు. ఆ భయంతో ...

మీ సోదరుడి పెళ్ళిలో ఎక్కడ లేని తప్పులనూ ఎంచి, నానా గొడవలు చేసి, వీలైతే తర్వాత కూడా ఫోన్ల ద్వారా మీ తల్లి దండ్రులకు, వారి కోడలికి మధ్య మీరు సృష్టించిన అగాధాన్ని విస్తృత పరచి.... 

పుట్టింట్లో మీ స్థానాన్ని పదిలం చేసుకోవాలి అనే దుర్బుద్ధికి పోకండి. 'స్త్రీకి స్త్రీయే శత్రువు' అన్న నానుడిని పెంచి పోషించకండి.

రోజులూ, సంవత్సరాలూ గిర్రున తిరిగి రేప్రొద్దున మీ ఆడపిల్లల పెళ్లి సమ

పరోపకారార్ధమిదం శరీరం

 పరోపకారార్ధమిదం శరీరం 


"ఏంటమ్మా,అలా వున్నావు?" దిగాలుగా మొహం పెట్టుకు కూర్చున్న తల్లి వైపు చూస్తూ అడిగింది అప్పుడే వచ్చిన ప్రణతి .

"ఏముందమ్మా , మానవ జాతి ఈ శాపం నుండి ఎన్నటికి విముక్తి పొందుతుందా, ఈ ప్రపంచం ఎప్పటికి మామూలు అవుతుందా అని ఆలోచిస్తున్నా" అంటూ నిట్టూర్చింది ప్రణతి తల్లి సౌభాగ్యలక్ష్మి గారు.

" ఇప్పుడు ఏమైందమ్మా?"

"ఏముంది , ఇంకో కరోనా వార్త, మన సెక్రటరీ గారు లేరూ, వాళ్ళ అబ్బాయికి కరోనా సోకి,  వారం నుండి హాస్పిటల్లో ఉన్నాడట. పాపం , పరిస్థితి  బాగా సీరియస్ అవడంతో మధ్యలో  ICU కి మార్చారట,  "

     "అదేంటి ,సెక్రటరీ గారి అబ్బాయికి కరోనా సోకడమేమిటి!! ,వాళ్ళు భయంకరమైన జాగ్రత్తపరులు కదా.. కరోనా వచ్చిన వారిని కిలో మీటర్ దూరంలో  కూడా ఉండనీరు, కరోనా పేషెంట్ని ఫోన్లో చూసినా కంటిచూపుతోనే కరోనా వస్తుందేమో అన్నట్లుంటారు కదా ?" వెటకారంగా అంది ప్రణతి.

      "ఏమోనే పాపం,  ఎలా అంటుకుందో  ఏమో కానీ పాడు కరోనా వాళ్ళింట్లో వాళ్లందరికీ  సోకిందట . ఇంట్లో మిగిలిన వాళ్లంతా లక్షణాలు కనబడగానే టెస్ట్ చేయించుకుని మందులు వాడారుట, వాళ్లందరికీ దరిదాపు తగ్గిపోయింది కూడానట . కానీ ఈ అబ్బాయి మాత్రం టెస్ట్ చేయించుకోవడానికి కూడా భయపడి, టెస్ట్ కి  "వెళతా వెళతా" అంటూ  తనకు తెలిసిన మందులేవో తెచ్చుకుని వాడుతూ వారంరోజులపాటు  తాత్సారం చేసాడట. చివరికి దగ్గు ఎక్కువై, ఊపిరి పీల్చుకోవడానికి  కూడా ఇబ్బంది పడుతున్నాడని హాస్పిటల్కి తీసుకు వెళ్తే అప్పటికే ఊపిరితిత్తుల్లో న్యూమోనియా బాగా  పెరిగిపోయిందట.   ICU లో కూడా పెట్టారు పాపం "  బాధగా అన్నది సౌభాగ్యలక్ష్మి గారు.

   "ఒకరికి మనం ఉపకారం చేస్తే దేవుడు మన పిల్లలకి ఉపకారం చేస్తాడని బామ్మ ఎప్పుడూ తనకి చెబుతూ ఉండేది  అని నాన్న అంటారు  కదా!. అలాగే  'మనం ఒకరిని ఏడిపిస్తే మనకీ మన పిల్లలకీ కూడా ఏడుపే మిగులుతుంది'  అని ,ఇప్పుడు ఈ సెక్రటరీగారిని  చూస్తే అర్ధమవుతుంది" నిష్టురంగా  అంది ప్రణతి.

  "పాపం ,అంత కష్టంలో ఉన్న వాళ్ళని పట్టుకుని  ఏం మాటలు అవి ప్రణతీ"  అంది సౌభాగ్యలక్ష్మి గారు విసుగ్గా 

"ఏం మాటలా, అసలీ మాటలు నీతో కాదు, ఆ సెక్రటరీకి ఫోన్ చేసి ఆయనతోనే అనాలని ఉంది,అప్పుడైనా ఆయనకి తెలిసి  వస్తుందేమో..

మర్చిపోయావా?, 2 నెలల క్రితం మనకి కరోనా సోకినప్పుడు ఆ మహానుభావుడు  మనల్ని ఎంత హింసించాడో!  

ఎంత జాగ్రత్తగా ఉన్నా ఎలా సోకిందో ఏమో మనకి  సోకింది, మనం  నిర్లక్ష్యం చేయకుండా లక్షణాలు కనబడంగానే వెళ్లి టెస్టులు చేయించుకున్నాము. బాధ్యత కల పౌరులుగా, అందరూ జాగ్రత్తగా ఉండాలని,  అపార్ట్మెంట్ సెక్రెటరీ కదా  అని ఆయనకి తెలియచేసాము. కష్టంలో ఉన్న   సాటి మనిషిపట్ల మానవత్వం తో   ప్రవర్తించాల్సిన  ఆ పెద్దమనిషి ఏం చేసాడు అప్పుడు? వెంటనే అపార్ట్మెంట్ కమిటీ మీటింగ్ పెట్టి మనం తక్షణం మన ఇల్లు వదిలి ఎక్కడికైనా వెళ్లాలని తీర్మానం చేయించాడు, కమిటీ మెంబెర్స్ అందరితోనూ కాన్ఫరెన్స్ కాల్స్ చేయించి మనల్ని వెళ్లిపొమ్మని వత్తిడి చేసాడు.  "ఈ పరిస్థితిలో మేము ఎక్కడికి వెళ్లలేము , మేము అన్ని  జాగ్రత్తలు తీసుకుంటూ  హోమ్ క్వారంటీన్ లో ఉంటాము, మా ఫ్లాట్ డోర్ తెరిచి  బయటకు కూడా రాము" అని మనం గట్టిగా చెప్తే...

మనమేదో కావాలని వెళ్లి కరోనాని కావలించుకున్నట్లు .."ఆ మాత్రం జ్ఞానం లేదా , జాగ్రత్తగా ఉండలేరా" అంటూ నానా దుర్భాషలాడాడు..

ఏదో దేశద్రోహులనో , బాంబు పట్టుకు తిరిగే ఉగ్రవాదులలాగానో, లేకపోతె హంతకుల్లానో  మనని  ట్రీట్ చేసి, అపార్ట్మెంట్లో అందరూ మనలని వెలివేసేలా చేసాడు. 

 చివరికి  పాల ప్యాకెట్లు , కూరగాయలు కూడా అందకుండా చేసాడు.

 ఈయన మాటలకి భయపడి   అపార్ట్మెంట్ లో మనకి సహాయం చేయాలనుకున్న వాళ్ళు  కూడా దూరం నుంచైనా మన మొహం చూడటానికి భయపడ్డారు, మన ఫ్లోర్ లో వాళ్ళు  అందరూ తలుపులు తాళాలు వేసి బంధువుల ఇళ్ళకి పారిపోయారు.

మీ ఇద్దరికీ ఇబ్బంది పెరిగి, హాస్పిటల్ లో జాయిన్ చేయడానికి అంబులెన్సుని పిలిపిస్తే  , ఆ సెక్రటరీ హాస్పిటల్ అంబులెన్సు అపార్ట్మెంట్ లోపలి కి రాకూడదని గేట్ బయటే  ఆపించినప్పుడు అంత జ్వరం, నీరసం తో అపార్ట్మెంట్ గేట్ దాకా నడవడానికి మీరెంత నరకయాతన పడ్డారు?

పైగా మేము ఉండే అపార్ట్మెంట్ సెక్రటరీకి కూడా ఫోన్ చేసి మన విషయం చెప్పి, ఇటూ అటూ రాకపోకలు ఉండకూడదని ఆంక్షలు విధింప చేసాడు. మా ఆయనకి , పిల్లలకు, కరోనా సోకకపోయినా , వాళ్ళు  పూర్తి ఆరోగ్యంగా ఉన్నా కూడా.. వాళ్ళ పట్ల కూడా అక్కడి వాళ్ళు  అదే వైఖరి చూపడానికి కారణమయ్యాడు ఈ సెక్రెటరీ.

   "ఓప్రక్క అన్నయ్య ఉద్యోగ రీత్యా విదేశంలో ఉండి, మీకోసం రావాలన్నా రాలేక అక్కడ  ఇరుక్కు పోయాడు.  మీ ఇద్దరూ హాస్పిటల్ లో ఉన్నారు, నేను ఒక్కదాన్నే ఇక్కడ ఇంట్లో~ . మీ అంత కాకపోయినా నాకూ కరోనా వల్ల చెప్పలేనంత నీరసం కదా! సరిగ్గా  తినడానికి తాగడానికి  కూరలు , పాలు కూడా రానేలేదు. వెళ్లి తెచ్చుకోవడానికి నాకా ఓపిక ఉండేది కాదు. బయట నుండే ఇచ్చి వెళ్లిపోతానని మా ఆయన బ్రతిమాలినా ఇద్దరు సెక్రెటరీలు కలిసి, అటు వాళ్ళు  ఇటూ, ఇటు వాళ్ళు  అటూ రావద్దని ఆంక్షలు.  అలాంటప్పుడు నేను మానసికంగా ఎంత కృంగిపోయానో తెలుసా ?

చివరికి నేను లిఫ్ట్ లో ఎక్కకుండా మన ఫ్లోర్లో లిఫ్ట్ ఆగకుండా చేయించాడు. మీకు అవసరమైనవి  ఇవ్వడానికి హాస్పిటల్కి రావాలంటే ఇంత నీరసంలోనూ మెట్లెక్కీ దిగీ రావాల్సిందే.  ఎంత ఏడుపొచ్ఛేదో అప్పుడు! 

పైగా రోజూ ఫోన్ చేసి ,  ఒక్క మంచి మాట అయినా  మాట్లాడక పోగా  "ఇంకా ఎన్నాళ్ళు? ఎప్పుడు నెగటివ్ వస్తుంది నీకు" అని  సాధించేవాడు.  

అందరూ జాగ్రత్తగా ఉండాలి, సోషల్ డిస్టెన్సిన్గ్ పాటించాలి, మాస్క్ లు పెట్టుకోవాలి,  చేతులు శానిటైజ్ చేసుకోవాలి,  కరోనా వ్యాప్తి చెందకుండా అరికట్టాలి . అది నేనూ ఒప్పుకుంటాను .కానీ  ఖర్మ కాలి కరోనా వఛ్చిన వారి పట్ల అంత అమానుష ప్రవ్రుత్తి ఏంటమ్మా అసలు? నేను గట్టిదాన్ని కనుక తట్టుకున్నా,  ఇంకెవరైనా బలహీన మనస్కులు నా స్థానంలో ఉంటె కరోనా వల్ల కాదు, ఈ కర్కోటకుడి వల్ల పోయేవాళ్లు అసలు." 

  నువ్వంటూ ఉంటావుగా అమ్మా  'ఎరిగి ఎరిగి చేసిన పాపాన్ని ఏడ్చి ఏడ్చి పోగొట్టుకోవాలి 'అని , అందుకనే ఆయనకి ఇలా అయ్యింది! కచ్చగా అంది ప్రణతి.

    "తప్పు ప్రణతీ ,అలా అనకూడదు, ఆ సెక్రెటరీ గారు జ్ఞానం  లేక తప్పు చేసాడే  అనుకో , భగవంతుడు మనకి జ్ఞానం  ఇచ్చ్చాడు కదా, మళ్ళీ మనం ఆ సెక్రెటరీ గారితో  అజ్ఞానం లో పోటీ పడడం ఎందుకు?. మనకి ద్రోహం చేసే వాడైనా సరే, వాడూ సుఖంగా ఉండాలని కోరుకోవడమే మన ధర్మం నేర్పిన "సర్వ్ జనా సుఖినోభవంతు " అన్నదాని సారం. అందరి తప్పొప్పులు బేరీజు వేయడం, ఫలితాలు నిర్ణయించడం, మన పని కాదు, అది భగవంతుడి పని" .

  తల్లీ కూతుళ్ళ సంభాషణను అక్కడే సోఫాలో కూర్చుని వింటున్న ప్రసాదరావు గారు తన ఫోన్లో ఏదో వాట్సాప్ మెస్సేజ్ వచ్చినట్లు శబ్దం రావడంతో ఫోన్ తీసుకుని మెస్సేజ్ చదివి, 'నువ్వూ చదువు' అన్నట్లు ప్రణతి చేతికి  ఫోన్ ఇచ్చ్చారు.

"ఐ సి యూ  లో కరోనా తో పోరాడుతున్న మా  అబ్బాయి  చికిత్స కొరకు బి నెగటివ్ బ్లడ్ గ్రూప్ ప్లాస్మా అత్యవసరంగా కావలెను, 10 _ 12  వారాల క్రితం కరోనా సోకి , కోలుకుని , గత నెల రోజులుగా ఎటువంటి లక్షణాలు లేని బి నెగటివ్ బ్లడ్ గ్రూప్ వారు దయ చేసి ప్లాస్మా డొనేట్  చేసి మా కుమారుడి ప్రాణాలు రక్షించ  ప్రార్ధన . ఈ  బ్లడ్ గ్రూప్ ప్లాస్మా దొరకడం చాలా కష్టంగా ఉన్నందున, మా అబ్బాయికి ప్లాస్మా డొనేట్ చేయ గలిగిన వారు వెంటనే స్పందించవలసిందిగా ప్రార్ధిస్తున్నాను." అపార్ట్మెంట్ సెక్రటరీ నుండి వచ్చిన మెసేజ్ అది.  

  "అయ్యో !, అంత సీరియస్ గా ఉందా పాపం, ప్లాస్మా డొనేషన్ అడుగుతున్నారు" అనుకుంటూ పైకే అనేసారు ప్రసాదరావు గారు,.

"ఏమయ్యింది?" అని  అడిగిన  సౌభాగ్యలక్ష్మి గారికి మెసేజ్ విషయం వివరించారు  ప్రసాదరావు గారు .

"ఇంతకీ ప్లాస్మా డొనేషన్ అంటే ఏంటండీ ?" అడిగింది సౌభాగ్యలక్ష్మి గారు .

   "నేనూ ఈ మధ్యే పేపర్ లో చదివాను భాగ్యం, మన శరీరానికి ఏదైనా ఇన్ఫెక్షన్ సోకినప్పుడు, ఆ ఇన్ఫెక్షన్ నుండి శరీరాన్ని రక్షించడానికి శరీరంలోని రక్షణవ్యవస్థ కొన్ని రోగ ప్రతి రోధకాలని   తయారు చేస్తుంది . వాటినే యాంటీ బాడీస్ అంటారు. ఈ యాంటీబాడీస్ వల్లనే మన శరీరం కరోనా ఇన్ఫెక్షన్తో పోరాడి కోలుకోగలిగింది. కొంతమందిలో ఇన్ఫెక్షన్ బలం ఎక్కువైనప్పుడో  లేక ఆ వ్యక్తిలో వ్యాధి నిరోధక శక్తీ సరిగ్గా లేనపుడో ఆ వ్యక్తి శరీరం సరిగా యాంటీబాడీస్ తయారు చేసుకోలేక పోతే ,   ఇన్ఫెక్షన్ నుండి కోలుకొని శరీరంలో యాంటీబోడీస్ తయారయి ఉన్న  వారి శరీరంలోని ప్లాస్మా సేకరించి, రోగి శరీరంలోకి ఎక్కించడం ద్వారా బయటినుండి  ఆ రోగులకు  యాంటీబోడీస్  సప్లై చేస్తారు. అలా  వారి శరీరం ఇన్ఫెక్షన్ తో పోరాడడానికి, తద్వారా ప్రాణాలు రక్షించబడడానికి    ఉపయోగపడేదే ప్లాస్మా డొనేషన్.కాకపోతే రక్త మార్పిడి లాగానే  ఈ ప్లాస్మా మార్పిడి కూడా వారి వారి బ్లడ్ గ్రూప్లను  బట్టి వారికి సరిపడే బ్లడ్ గ్రూప్ ఉన్న  దాతల నుండి జరగాల్సి ఉంటుంది. " వివరించారు ప్రసాద రావు గారు.

     అంతా విని అర్ధం చేసుకున్నాక ,  " అయితే ఇప్పుడు ఆ అబ్బాయి  బ్లడ్ గ్రూప్ కూడా  బి నెగటివ్ ఆ !" అంది  సౌభాగ్యలక్ష్మి గారు ప్రణతి వైపు చూస్తూ...

"ఏమ్మా, ఏం ఆలోచిస్తున్నావు?" అనుమానంగా అడిగింది ప్రణతి.

"అదే ప్రణతీ, మనిద్దరి బ్లడ్ గ్రూప్ అదే కదా, పైగా ప్లాస్మా డొనేషన్కి   వాళ్ళు  అడిగిన వివరాలు అన్నీ మనకి సరిపోతాయి. మనిద్దరం ఇప్పుడే వెళ్లి ఆ అబ్బాయికి ప్లాస్మా డొనేట్ చేసి వద్దాం ప్రణతీ  " ఆత్రంగా అంది సౌభాగ్యలక్ష్మి గారు.

    "ఏంటమ్మా, నువ్వనేది? ఆ దుర్మార్గుల కోసం మనం ప్లాస్మా డొనేట్ చెయ్యాలా? వాళ్ళు  చేసిన పనులకు  ప్లాస్మా డొనేషన్ సంగతి అటుంచు, వాళ్ళ మొహం చూడాలన్నా నాకు అసహ్యం!.నేను అలాంటి వారికి ఛస్తే సహాయం చేయను" మొండిగా అంది ప్రణతి. 

   "సరే పోనీ నువ్వు చెయ్యకపోతే నేనుచేస్తా" అంటూ ప్రసాదరావు గారి చెతిలొనుంచి ఫోన్ తీసుకుని ప్రక్క గదిలోకి వెళ్ళిపోయింది సౌభాగ్యలక్ష్మి గారు.

"ఏంటి నాన్నా అమ్మ, పోయి పోయి అలాంటి వాళ్లకి సహాయపడతాను అంటుంది? వాళ్ళ  మనని ఎంత బాధ పెట్టారు?  తాగడానికి కనీసం గుక్కెడు పాలు లేకుండా చేసాడాయన , ఇప్పుడు వాళ్ళ కోసం ఈ 55  ఏళ్ళ మనిషి హాస్పిటల్ కి వెళ్తుందా, దాని వల్ల తనకేదైనా ప్రమాదం జరిగితే?"

  "నువ్వు కంగారుపడకు ప్రణతీ , అన్నీ జాగ్రత్తగా కనుక్కునే చేద్దాం" అని ప్రసాద రావు గారు అనేంతలో సౌభాగ్యలక్ష్మి గారు ఎవరితోనో ఫోన్లో మాట్లాడుతూ.., "సరేనమ్మా ఉంటా మరి"  అని ఫోన్లో వ్యక్తికి  చెపుతూ  వచ్చింది.

"ఇప్పుడే మా పెద్దక్క కూతురు ప్రవీణతో మాట్లాడా , తను డాక్టర్ కదా, అందుకే  ఈ విషయాలన్నీ వివరంగా ప్రవీణని  కనుక్కున్నా. 18 నుండి 69 సంవత్సరాల మధ్య వాళ్ళు ,కరోనా వచ్చి తగ్గి, నెల రోజులుగా ఎటువంటి వ్యాధి లక్షణాలు లేనివాళ్లు, HIV / హెపటైటిస్ లాంటి ఇతర ఇన్ఫెక్షన్స్ లేని వాళ్లు , బ్లడ్ కాన్సర్లు  లేని వాళ్లు చక్కగా ప్లాస్మా డొనేట్ చేయొచ్చట. "

"మరి తమ ప్లాస్మా వేరేవాళ్లకి ఇచ్చేయడం వల్ల ఆ డొనేషన్ చేసిన వాళ్లకి ఏమీ ఇబ్బంది ఉండదా?"

"ఏమీ ఇబ్బంది ఉండదట , మనం ఇచ్చిన ప్లాస్మా కూడా మన శరీరంలో మళ్ళీ  వెంటనే తయారయి పోతుందట , ఇప్పుడు మన శరీరంలో ఉన్న యాంటీబోడీస్ ద్వారా మనకు రక్షణ కవచం ఉంటుంది కనుక ఈ డొనేషన్ కోసం మనం హాస్పిటల్కి వెళ్లినా ఇప్పటికిప్పుడు మళ్ళీ ఇన్ఫెక్షన్ వచ్చే ప్రమాదం ఉండదట .

అంటూ ప్రణతి వైపు తిరిగి ,

"చూడు ప్రణతీ, నువ్వు చేస్తావో లేదో నీ ఇష్టం, పెద్ద పిల్లవి , నిన్ను నేను బలవంతం చేయను, నేను మాత్రం నాద్వారా  ఒకళ్ళకి ప్రాణదానం చేసే అవకాశం  ఒక్క శాతం ఉన్నా  , ఆ అవకాశాన్ని   వదలను.  అలా చేస్తే రేపొద్దున దణ్ణం పెట్టుకోవడానికి  దేవుడి దగ్గరికి వెళ్లినప్పుడు ఆయనకి నా మొహం చూపించలేను కూడా.." కొంచెం ఘాటుగా,నిక్కచ్చిగా అన్నది సౌభాగ్యలక్ష్మి గారు.

  "చూడు నాన్నా, నేను ఆ సెక్రెటరీ లాంటి చెడ్డవాళ్లకి సహాయం చెయ్యొద్దన్నానని , నేనేదో ఎవరికీ సహాయమే  చేయనిదానిలా నన్ను ఎంత చెడ్డగా సృష్టిస్తోందో అమ్మ! ,....మనల్ని  హింసించిన  వాళ్ళ కోసం మనం అంత చెయ్యాలా?   ఏనాడైనా వాళ్ళు  మనకి చీమ తలకాయంత సహాయం  అయినా చేశారా? పోనీ .రేపొద్దున మళ్ళీ  మనకి ఏదైనా అవసరం వస్తే మనకి ఉపకారం చేసే రకాలా వాళ్లు ? సహాయం చేస్తే  మంచి వాళ్లకి చెయ్యాలి కానీ సాటి వారిని అమానుషంగా హింసించే అలాంటి వారికా? 

  "ప్రణతీ నీ బాధ నాకు అర్ధమయ్యింది , కానీ నీకు కొన్ని విషయాలు చెప్పాలమ్మా" అంటూ గంభీరంగా  గొంతు సవరించుకున్నారు ప్రసాదరావు గారు,

"ఈ విశ్వంలో జరిగే ఉపకార ప్రత్యుపకారాలు అనేవి ఎప్పుడూ 'one to  one ' అనే  ఫార్ములా ప్రకారం నడవవు తల్లీ . నువ్వు X  కి సహాయం చేస్తే నీకు  Y సహాయం చేస్తారు. నువ్వు సహాయం చేసిన X , ఇంకెవరో  Z కి సహాయ పడతారు.ఈ విశ్వం అలాగే సంతులనమవుతుంది తల్లీ.మనకి సహాయం చేసిన వారికే మనం తిరిగి సహాయం చేయాలి అనో మననుండి సహాయం పొందిన వాళ్ళు తిరిగి మనకు సహాయం చేసి తీరాలి అనుకుంటేనో ఈ సృష్టి నడవదు . 

నువ్వూ  సైన్స్  లో చదువుకున్నావు కదా 'This universe doesn't saty constant. it keeps on changing through energy exchange  "  అని.  ,ఎనర్జీ,' అంటే శక్తి  అనేది  ఎక్కువ శక్తి  ఉన్న చోట నుండి  తక్కువ శక్తి  ఉన్నచోటకి నిరంతరం ట్రాన్స్ఫర్ అవుతూనే ఉంటుంది. ఈ విశ్వంలోని ప్రతీ వ్యవస్ధ  ఆ  సిధ్ధాంతం  మీదే ఆధారపడి ఉంటుంది.  ఆ  శక్తి మార్పిడి సిధ్ధాంతంలో కూడా మనం అనుకునే   ' one to one '  ఫార్ములా  ఉండదు. 

   మానవాళి విషయంలో ఆ శక్తీ  మార్పిడికే 'పరోపకారం 'అనే పేరుతో మార్గదర్శనం చేశారు మన పెద్దలు. నువ్వు పరులకి చేసే ఏ సహాయం అయినా  సరే ,అది  డబ్బు రూపంలో అయినా, జ్ఞానం  రూపంలో అయినా , మాట సాయం రూపంలో అయినా ఏదీ కుదరకుంటే మనకు భగవంతుడు ఇచ్చిన శరీరాన్ని ఉపయోగించడం ద్వారా  ఇతరులకు ఉపయోగపడడం అయినా... అంటే.. ఉదాహరణకు ఈ  రక్త దానం , నేత్ర దానం, ఈ ప్లాస్మా  దానం..ఇవన్నీ energy transfer లే ! 

   అందుకే ప్రతీ మనిషీ పరోపకారం చేసే తీరాలీ,  "పరోపకారార్ధ మిదం శరీరం " అని చిన్నప్పటి నుండీ మనకి నూరిపోస్తారు..

అయితే ఈ పరోపకారం అనే పదంలో ఉన్న 'పర '  శబ్దం చూసావా.. దాన్ని చాలా జాగ్రత్తగా అర్ధం చేసుకోవాలి. ఆ 'పర ' శబ్దం లోకంలో ఉన్న అన్ని జీవులకీ వర్తిస్తుంది. మనకి ఇష్టమైన వారికో మనకి ఇంతకు పూర్వం సహాయపడ్డ వారికో  లేక మనవాళ్ళకో మాత్రమే సహాయం చేస్తానంటే అది పరోపకారం అవ్వదు.

మనకు ఇష్టం లేని వారికీ, మనకు ఏ మాత్రం తెలియని వారికీ, మనకి ప్రత్యుపకారం చేస్తారు అన్న ఆశ లేని వారికీ , చివరకు మనకి అపకారం చేసిన వారికి కూడా సహాయపడడం అనేదే పరోపకారం. 

ప్రకృతి నుండి నిరంతరం రకరకాలుగా  లబ్ది పొందుతున్న మనం, మన సాటి జీవులకు మనకు చేతనైనంత  పరోపకారం చేస్తూ ఉండడమనేదే ఈ ప్రకృతి పట్ల మనం చూపగలిగిన కృతజ్ఞత.

అలాంటి పరోపకార గుణం మానవులందరిలో పెరిగినప్పుడే మానవాళికి ఈ కరోనా లాంటి శాపాలనుండి విముక్తి.

 అప్పుడే సాటి మానవుల పట్ల, పంచ భూతాల పట్ల మనం చేసిన అనేకానేక పాపాలకు నిష్కృతి.

    ఇక వేరే వాళ్ళు మన పట్ల చేసిన అపకారాలు అంటావా..... వాళ్ళని పెద్ద మనసుతో క్షమించే అంత ఎత్తుకి నువ్వు ఎదిగినపుడు ... నీ ఔన్నత్యం ముందు ఆ తప్పులు పిపీలికాలు అయిపోతాయి. " 

అని చెప్పి నవ్వుతూ ప్రణతి వైపు చూసారు ప్రసాదరావు గారు. అర్ధమయిందన్నట్లు తలపంకించింది ప్రణతి.

" ప్రణతీ , నేను మీ నాన్నగారు చదివినన్నిపుస్తకాలు , ఆధ్యాత్మిక గ్రంధాలు చదవలేదు కానీ, నాకు తెలిసినది చెప్తాను విను.  

మనం పళ్ళ చెట్టు దగ్గరికి వెళ్లి పళ్ళ కోసమని చెట్టుని కర్రతోనో, రాళ్ళతోనో కొడతాము . అయినా ఆ పళ్ళ చెట్టు మనకి పళ్లే ఇస్తుంది తప్ప మనని తిరిగి కొట్టదు కదా!. 

మనం కూడా  అందరికీ ఉపకరించే పళ్ళ చెట్టులా ఉండాలి కానీ మనసంతా వ్యతిరేక భావాలు నింపుకుని ముళ్లకంపలం కాకూడదు." 

 "ఉపకారికి నుపకారము

విపరీతము గాదు సేయ వివరింపగా

నపకారికి నుపకారము

నెపమెన్నక సేయువాఁడు నేర్పరి సుమతీ."

"ఈ పద్యం నేను చిన్నప్పుడు నేర్చుకున్నది .. దాని సారాంశం సాధ్యమైనంతవరకూ నేను  ఆచరిస్తాను. 

నేను ప్లాస్మా డొనేట్ చేయడం వల్ల ఆ అబ్బాయికి ఉపకారం జరిగే అవకాశం ఒక్క శాతం ఉన్నా సరే , అలా చేయని నాడు  నన్ను నేను క్షమించుకోలేను." అన్నది సౌభాగ్యలక్ష్మి గారు. 

 ఆవిడ మాటలు విన్న ప్రణతి కళ్ళల్లో కన్నీరు చిప్పిల్లింది.

"చూశావా ప్రణతీ , నేను ఎక్కువ పుస్తకాలు చదవలేదు అంటూనే ఇందాకటి నుండి నేను చెప్పిన మాటల సారాంశాన్ని ఒక్క ముక్కలో ఎంత సులభంగా చెప్పిందో మీ అమ్మ !" పెద్దగా నవ్వేశారు ప్రసాదరావు గారు , వాతావరణాన్ని తేలిక చేయడానికి .

"నిజమే నాన్నా మీ ఇద్దరూ  నాకు అర్ధం అయ్యేటట్లు ఎంతో బాగా చెప్పారు. నేనే, ఎవరో ఏదో 

 చేశారని, తల్లిదండ్రులు నేర్పిన విద్యనీ, భగవంతుడు ఇచ్చిన జ్ఞానాన్నీ  విస్మరించి మాట్లాడాను. 

 మీరు నా కళ్ళు తెరిపించారు  , ఇప్పుడే వెళ్లి ప్లాస్మా డొనేట్ చేసి వస్తాను " అన్నది ప్రణతి.

"నేను కూడా వస్తా ప్రణతీ, నా ప్లాస్మా  కూడా ఎవరికో ఒకరికి ఉపయోగపడొచ్చు కదా" అన్నది సౌభాగ్యలక్ష్మి గారు.

"మీ ఇద్దరితో పాటు నేనూ కరోనా విజేతనే కదా! నేనూ ప్లాస్మా డొనేట్ చేస్తాను .కాకపోతే నాది కామన్ బ్లడ్ గ్రూప్ . రోజు రోజుకీ కరోనా కేసులు పెరుగుతున్న ఈ తరుణంలో ఎంతమందికి ప్లాస్మా అవసరం అవుతుందో ఏమో . అన్ని గ్రూపుల వాళ్లు ప్లాస్మా డొనేట్ చెయ్యాల్సిందే.

 అసలు నేనేమంటా అంటే...

 కరోనా నుండి కోలుకుని పునర్జీవన వరాన్ని ప్రకృతి నుండి పొందిన ప్రతి ఒక్కరూ ఆ ఋణాన్ని తీర్చుకునే మార్గమే  ఈ ప్లాస్మా డొనేషన్."

 "అవును నాన్నా, బాగా చెప్పారు... ఏది, ఒక్కసారి మీ ఫోన్ ఇటివ్వండి. సెక్రటరీ గారికి ఇప్పుడే మేము ప్లాస్మా డొనేట్ చెయ్యడానికి వస్తున్నాము అని మెసేజ్ పెడతాను" అంటున్న ప్రణతికి నవ్వుతూ ఫోన్   అందించి , సౌభాగ్యలక్ష్మి గారి వైపు ఆనందంగా  చూసారు ప్రసాదరావు గారు.